پایگاه هم اندیشی یاران انقلاب اسلامی 2 مهر 1399 ساعت 12:24 http://www.hamandishi.ir/news/415247/ -------------------------------------------------- عنوان : دولت غیر از برداشت از صندوق توسعه ملی، تدبیر دیگری بلد نیست؟! -------------------------------------------------- آقای روحانی و همکارانش به جای در پیش گرفتن راه درست و تدبیر براساس مدیریت راهبردی، راحت‌تر آن دیده‌اند که دست در صندوق توسعه ملی کنند و از این قلک برای عبور از مشکلات برداشت کنند. متن : پایگاه تحلیلی خبری هم اندیشی:دولت و رئیس جمهور برای چاره اندیشی برای مشکلات اقتصادی، آسان ترین راه ها را در پیش می گیرند و بار مشکلات را بر دوش دولت بعدی می اندازند. این تحلیل را روزنامه اقتصادی جهان صنعت منتشر کرده و نوشت: رئیس جمهور در نشست ستاد هماهنگی اقتصادی دولت اعلام کرد که دریافت کنندگان تسهیلات ارزی از صندوق توسعه ملی می توانند تسهیلات دریافتی را به ریال بپردازند. این تصمیم آن طور که گفته شده برای حمایت از جهش تولید و با موافقت مقام معظم رهبری گرفته شده است. روشن است که مقام معظم رهبری در این موقعیت و برای این موافقت مصالح گوناگونی را در نظر گرفته اند و با دولت همراهی کرده اند. چنان که خودشان نیز سال گذشته تاکید کردند که در موافقت هایشان با برداشت از صندوق توسعه ملی، همراهی با دولت ها را مدنظر قرار می دهند و می خواهند که فشارهای کاری و مالی دولت ها کاهش یابد. از این بابت اتفاقا باید از رهبری که مصلحت را در نظر گرفته اند تشکر و قدردانی شود. چه ایشان در سیل سال گذشته نیز از دولت حمایت کردند. اما روی سخن در این باره اتفاقا با دستگاه های اجرایی و دولت است. آقای روحانی و همکارانش به جای در پیش گرفتن راه درست و تدبیر براساس مدیریت راهبردی، راحت تر آن دیده اند که دست در صندوق توسعه ملی کنند و از این قلک برای عبور از مشکلات برداشت کنند. همان طور که در موضوع صندوق های قرض الحسنه نیز دست در صندوق بانک مرکزی کرده و مشکل را مرتفع کردند و در ریزش بورس برای عبور از بحران و اعتراض های عمومی، راحت تر آن دیدند که پول های صندوق توسعه ملی را به کمک بازار سرمایه بیاورند. اما همیشه آسان ترین راه، بهترین راه نیست. در واقع دولت روحانی مانند دولت احمدی نژاد هر جا به مشکل برخورده و اوضاع را سخت دیده دست به سوی صندوق توسعه ملی دراز کرده و برای برداشت از آن به مقام معظم رهبری تقاضا داده است. این درخواست ها آن قدر متعدد و گاه غیرمنطقی بوده که رهبری در مواردی با آن مخالفت کرده و به دولت اجازه برداشت را نداده اند. این امر نشان می دهد که روحانی و مدیران اقتصادی اش در واقع به ماهیت ذخیره بودن صندوق توسعه ملی توجه نکرده اند یا آن را جدی نگرفته اند، چراکه اگر چنین بود، دولت پیش از وقوع، واقعه را علاج و مدیریت می کرد و ماهیت ذخیره بودن و یا ارزی بودن صندوق توسعه ملی را زیر سوال نمی برد. با این حساب گمان غالب آن است که دولت به جای مدیریت، از مشکلات فرار می کند. آیا واقعا روحانی و همکارانش متوجه هستند که چه میراثی برای دولت آینده باقی می گذارند؟ م