تاریخ انتشار : پنجشنبه ۲۷ تير ۱۳۹۸ ساعت ۱۴:۵۸
 

محورهای بیانات امام خامنه ای در دیدار جمعی از استادان، نخبگان و پژوهشگران دانشگاه‌ها

Share/Save/Bookmark
محورهای بیانات امام خامنه ای در دیدار جمعی از استادان، نخبگان و پژوهشگران دانشگاه‌ها
 
پایگاه تحلیلی خبری هم اندیشی: محورهای بیانات مقام معظم رهبری مدظله العالی در دیدار جمعی از استادان، نخبگان و پژوهشگران دانشگاه‌ها (08/03/1398)
1. «معامله‌ی قرن»، توطئه­ی آمریکا برای  به فراموشی سپردن مسئله‌ی فلسطین در جهان
1/1. آمریکا و برخی دنباله‌هایش با «معامله‌ی قرن» به‌دنبال به فراموشی سپردن مسئله‌ی فلسطین در جهان هستند که البته ناکام خواهند ماند.
2/1. تفاوت شرایط کنونی قضیه‌ی فلسطین با گذشته، در ادبیات و لحن صریح آمریکا و دنباله‌هایش برای حذف موضوع فلسطین است.
3/1. دفاع از فلسطین یک مسئله­ی صرفاً اسلامی نیست؛ بلکه وجدانی و انسانی نیز هست.
2. تلاش جریان تبلیغاتیِ سازمان‌یافته برای زیر سؤال بردن پیشرفت­های علمی و دانشگاهی ایران
1/2. جریانی با سرمنشأ خارجی و با امتداد داخلی سعی دارد با بی‌ارزش نشان دادن و یا کوچک شمردن حرکت علمی کشور و پیشرفت­های به‌دست‌آمده، مردم و جوانانِ ما را ناامید کند.
2/2. یک نمونه از این جریان، «پروژه­ی ۲۰۴۰ دانشگاه استنفورد برای ایران» است که هدفِ آن، زیر سؤال بردن پیشرفت­های علمی و دانشگاهی است؛ و متأسفانه، عده­ای هم در داخل- در حرکتی مرکب از خباثت و خیانت- با آن­ها هم‌صدایی می­کنند.
3/2. گزارش­های مراکز رتبه‌بندی بین‌المللی در مورد دانشگاه‌های ایران، نشان‌دهنده‌ی پیشرفت در دانشگاه‌ها است. در حال حاضر ۱۴ میلیون دانش‌آموخته‌ی دانشگاهی در کشور وجود دارند.
4/2. جریانی به‌دنبال کم‌سواد نشان دادن نخبگان و اساتید ایرانی است. اگر دانشگاه‌ها و محققان و اساتید ما کم‌عمق هستند، پس پیشرفت­های خیره‌کننده در نانو، علوم هسته‌ای و غنی‌سازی بیست درصد و سلول‌های بنیادی را چه کسانی انجام داده‌اند؟
3. ضرورت دستیابی به نقطه‌ی اوج پیشرفت علمی در گام دوم انقلاب
1/3. پیشرفت­های علمی کشور به‌گونه‌ای است که افراد بظاهر غیرسیاسی ولی با باطن سیاسی نیز مجبور به اعتراف به این پیشرفت­ها شده‌اند.
2/3. این پیشرفتها در دانشگاه‌هایی به دست آمده است که مبنا و اساس ایجاد آن­ها برای وابسته کردن کشور بود اما اکنون همین دانشگاه­ها، با طی مسیر ناهموار و عبور از مزاحمت­های گوناگون در مسیر خود، پرچم استقلال و پیشرفت علمی را به اهتزاز درآورده‌اند.
3/3. ما به این حد از پیشرفت علمی به‌هیچ‌وجه راضی نیستیم و تا رسیدن به نقطه‌ی مطلوب و شایسته فاصله‌ی زیادی داریم. ما باید در گام دوم به نقطه‌ی اوج برسیم.
4/3. جبران عقب‌ماندگی تاریخی کشور از لحاظ علمی نیازمند حرکت جهشی است. البته این حرکت، پُررنج و پُرزحمت است؛ اما در نهایت، شیرین است.
4. دعوت دانشگاهیان به نقش‌آفرینی برای یافتن راه‌حل مسئله‌ی «آسیب‌های اجتماعی»
1/4. مواجهه با مسائل اجتماعی و تلاش برای یافتن راه‌حل‌های آن، وظیفه‌ی مهم دانشگاه‌ها در قبال جامعه است.
2/4. اساتید و جامعه­ی دانشگاهیان باید با ایجاد سازوکار مناسب بکوشند دانشگاه را درگیر مسائل اجتماعی کنند، البته دستگاه‌های مختلف نیز وظیفه دارند از دانشگاه‌ها کمک و راهنمایی بخواهند.
3/4. جریان روشنفکریِ نشئت‌گرفته از غرب از ابتدای شکل‌گیری در کنار مردم نبود؛ بلکه با نشستن در برج عاج، از بالا به مردم و مسائل آنان نگاه می­کرد و اهل خطر و اقدام نیز نبود؛ همچنان‌که در جریان انقلاب عظیم اسلامی، روشنفکران یا در صفوف آخر بودند و یا تا آخر کار نیز به مردم ملحق نشدند.
5. وجود «امید»؛ شرط اساسی برای پیشرفت علمی کشور
1/5. شرط اساسی برای پیشرفت علمی کشور، وجود «امید» است. جریانی در داخل و خارج وجود دارد که با اخبار دروغ و تحلیل‌های مغرضانه به‌دنبال دمیدن روح ناامیدی و انکار دستاوردهای پُرافتخار علمیِ ایران است.
2/5. این «جریانِ یأس‌آفرین»، به‌دنبال بی‌انگیزه نمودن دانشجویان نخبه یا ترغیب آنان به خروج از کشور است. همچنین، می­کوشد اساتید را - که میان­داران مسائل دانشگاه هستند- از پیشرفت علمی مأیوس کند.
3/5. پیشرفت­های علمی ایران، موجب نگرانی قدرت­های استعمارگر و سلطه‌گر است. شتاب پیشرفت علمی کشور، ادعای ما نیست؛ بلکه مراکز علم‌سنجی دنیا اعلام کردند که شتاب پیشرفت علمی ایران ۱۳ برابر متوسط دنیا است و در برخی علوم، ایران در رتبه‌های برتر جهانی قرار دارد.
6. ضرورت آگاهی دانشگاهیان از موفقیت­های عظیم علمی کشور
1/6. گشت‌وگذار علمی و دیدن پیشرفت­های علمی کشور باید در برنامه‌ی اساتید و دانشجویان قرار بگیرد تا با آگاهی از این توانایی‌ها و چگونگی دستیابی به آن­ها، امید ایجاد شود.
2/6. دشمن و جریانی در داخل به‌دنبال ایجاد یأس است. در مقابل این جریان خائن و خبیث، بایستید و امید ایجاد کنید. اساتید دانشگاه‌ها باید روح امید را در دانشجویان بدمند.
7. پرداختن به «علم نافع»؛ ضرورتی جدی
1/7. «علم نافع»، ضرورتی جدی است. به علمی نیاز داریم که بتواند مشکلات کشور را حل کند و با شناسایی نقاط کور بخش­های مختلف، برای مواجهه با آنها راه‌حل علمی ارائه کند.
2/7. اقتصاد ما از بیماری‌های مزمنی همچون «بهره‌وری پایین»، «اسراف بسیار خسارت‌بار در مصرف انرژی»، «نفتی بودن و دولتی بودن اقتصاد»، «مشکلات نظام مالیاتی» و «ساختار بودجه» رنج می­برد. دانشگاه‌ها باید در پرتو علم نافع و ایجاد سازوکار مناسب، به تأمل در راه‌حل‌های این‌گونه مشکلات بپردازند.
3/7. «جستجوی راه‌های علمی برای شکستن تحریم­ها» و «تحقق رونق تولید» از دیگر مسائلی است که استادان دانشگاه‌ها باید با اراده‌ی محکم به آن­ها ورود کنند.
4/7. ابراز خرسندی از اقدام وزارت صنعت در اعلام فهرست مشکلات و نیازهای این بخش: اکنون نوبت وزارت علوم و دانشگاه‌ها است که برای حل این مسائل وارد میدان شوند.
8. ضرورت پرداختن به تحقیقات عمیق و بنیانی
1/8. استادان دانشگاه‌ها و دانشمندان در کنار یافتن راه‌حل‌های علمیِ مشکلات موجود، به تحقیقات عمیق و بنیانی نیز اقدام کنند، چراکه این‌گونه پژوهش­ها، بستر پیشرفت درازمدت کشور را فراهم می­کند و باید به دانشمندان، این فرصت و اجازه را داد که در کارهای علمی بلندپروازی کنند.
2/8. در همین زمینه، «پرداختن به علوم پایه» بسیار مهم است. این‌گونه رشته‌ها چون دستاورد عینی و نقد ندارند، در میان دانشجویان با استقبال مناسب روبه‌رو نیستند؛ که وزارت علوم و وزارت آموزش و پرورش باید به‌گونه‌ای برنامه‌ریزی و اقدام کنند که گرایش به علوم پایه در میان جوانان بهتر و گرم‌تر شود.
3/8. لازم است در علوم بنیادی و پایه، سرمایه‌گذاری مستمر و حرکت پیش‌دستانه داشته باشیم و راه دستیابی به حقایق کشف‌نشده در عالم را زمینه‌سازی و طی کنیم.
9. لزوم رتبه­بندی دانشگاه­ها با معیارهای صحیح
1/9. تمجید از دانشگاه‌ها و پیشرفت­های علمی به معنای نادیده گرفتن مشکلات، عیب­ها و نقایص نیست. در زمینه‌های علمی، فرهنگی، تربیتی و نحوه‌ی مدیریت­ها در دانشگاه­ها مشکلاتی وجود دارد که از جمله‌ی آن­ها «کیفیت تحصیل در برخی رشته‌ها» و «برخی مدارک تحصیلی» است که عمق علمی در آن­ها لحاظ نشده است.
2/9. وزارت علوم، بهداشت، شورای عالی انقلاب فرهنگی و دستگاه­های مدیریتی مرتبط باید با تعیین معیارها و مزیت­های لازم، دانشگاه‌ها را رتبه‌بندی نمایند تا علاوه بر ارتقای کیفی، رقابت مثبتی میان دانشگاه‌ها شکل بگیرد.
10. ضرورت جریان‌سازیِ اساتید انقلابی و متدین در داخل دانشگاه‌ها
1/10. فضای فرهنگی نامناسب در برخی از دانشگاه­ها ممکن است موجب تغییر رفتار و فرهنگ دانشجویان شود.
2/10. اساتید متدین و انقلابی باید کاری کنند که جریان فکری و فرهنگیِ آن­ها به جریان رایج دانشگاه‌ها تبدیل شود. البته این جریان‌سازی، ربطی به امکانات امنیتی و انتظامی و این‌گونه مسائل ندارد؛ بلکه کاری فرهنگی، فکری و انسانی است.
3/10. پاسخگویی به سؤالات دانشجویان، قدمی مؤثر در این زمینه است. بهترین کسانی که می­توانند به سؤالات مطرح در ذهن دانشجویان پاسخ­های مستدل بدهند، اساتید انقلابی و متدین هستند.
11. لزوم مقابله با ارتجاع، التقاط و انحراف در دانشگاه‌ها
1/11. در دانشگاه، هم بایستی با ارتجاع مقابله کرد، هم با التقاط باید مبارزه کرد، هم با انحراف باید مقابله کرد.
2/11. امروز در برخی دانشگاه‌ها حتّی جریانِ چپ مارکسیستی هم ابراز وجود می­کند، آن‌هم درحالی‌که مظاهر اصلیِ این جریان یعنی شورویِ سابق «در زیر بار و فشار حقایق عالم» فروریخته و از بین رفته است!
3/11. جریان چپ مارکسیستی، زیاد جدی نیست و از عمق حرف­ها و مواضعش معلوم است که همان چپ آمریکایی است؛ یعنی ظاهری چپ دارد و باطنی غربی و آمریکایی.
12. ترویج اخلاق و سبک زندگی اسلامی؛ از مهم­ترین اهداف دانشگاه­ها
1/12. در بعضی از دانشگاه‌ها مطلقاً فعّالیّت فرهنگی وجود ندارد؛ این هم یکی از نقایص است.
2/12. هدف دانشگاه صرفاً علم‌آموزی نیست، بلکه ساختن انسانی والا و مجهز به سلاح علم است.
3/12. باید همراه با علم، «اخلاق و سبک زندگی» نیز به دانشجو ارائه شود و دانشگاه‌ها به محل تربیت جوانان «مؤمن، انقلابی،َ پاک‌دامن، دلبسته به کشور و مستعد خدمت به مردم» تبدیل شوند.
13. عدم فایده­مندیِ مذاکره با آمریکا
1/13. مقصود رسانه­های غربی از اینکه می­گویند ایران باید به میز مذاکره بازگردد، مذاکره با آمریکا است. زیرا ما با دیگر کشورها مشکلی نداریم و با اروپایی‌ها و دیگران مذاکره می­کنیم.
2/13. مسئله­ی اصلی در مذاکرات، تعیین موضوع مذاکره است. ما در مورد هر موضوعی مذاکره نمی­کنیم و «موضوعات ناموسی و اساسی انقلاب» همچون توان دفاعی کشور نمی­توانند موضوع مذاکره باشند.
3/13. مذاکره به معنای معامله و کوتاه آمدن در برخی موارد است. بنابراین، موضوعاتی همچون مسائل دفاعی، قابل مذاکره نیست. مذاکره در این مسائل دو کلمه خواهد بود: طرف مقابل می­گوید ما این موارد را خواستاریم و ما هم می­گوییم «نه» و تمام می­شود.
4/13. جمهوری اسلامی ایران مطلقاً با آمریکا مذاکره نخواهد کرد. همان‌طور که قبلاً هم گفته شده، مذاکره نکردن با آمریکا به این علت است که اولاً هیچ فایده‌ای ندارد و ثانیاً ضرر هم دارد.
14. نقد کردن اهداف مورد نظر در راهبرد فشار؛ هدف آمریکا از تاکتیک مذاکره
1/14. آمریکایی‌ها برای رسیدن به اهداف خود یک راهبرد دارند و یک تاکتیک. راهبردشان «فشار» با هدف خسته کردن طرفِ مقابل است؛ و سپس از «مذاکره» به‌عنوان مکمل فشار استفاده می­کنند تا به خواسته‌ی خود برسند.
2/14. این مذاکره در واقع مذاکره نیست؛ بلکه وسیله­ای برای چیدن محصول آن فشارها است؛ و نشستن پشت میز مذاکره با آمریکایی‌ها یعنی نقد کردنِ همان مواردی که با فشار، زمینه‌ی تحقق آن را فراهم کرده‌اند.
15. استفاده از اهرم­های فشار در مقابل آمریکایی­ها؛ تنها راه مقابله با ترفند مذاکره
1/15. تنها راه مقابله با این ترفند استفاده از اهرم­های فشار در مقابل آمریکایی­ها است. اگر از اهرم­ها و ابزارهای فشار بدرستی استفاده شود، فشار آمریکایی­ها یا کم و یا متوقف خواهد شد، اما اگر فریب «دعوت به مذاکره»‌ی آمریکایی‌ها خورده شود و از اهرم­های فشار استفاده نشود، نتیجه، لغزیدن و باخت قطعی است.
2/15. جمهوری اسلامی ایران در مقابل فشارهای آمریکا، ابزارهای فشار لازم را در اختیار دارد. این ابزارها برخلاف آنچه که آن­ها تبلیغ می­کنند، نظامی نیست البته اگر زمانی لازم باشد، آن ابزارها نیز وجود دارد.
16. اهرم­های فشار ایران برای مقابله با آمریکایی­ها
1/16. اهرم­های فشار جمهوری اسلامی ابزارهایی برای متوقف کردن طرف مقابل است و توانایی‌های علمی و فناوری کشور در زمینه‌ی هسته‌ای یکی از اهرم­های مؤثرِ فشار است.
2/16. تصمیم اخیر شورای عالی امنیت ملی برای کاهش برخی تعهدات هسته­ای ایران، تصمیم درستی بود. زیرا اگر از اهرم فشار بموقع استفاده نشود، طرف مقابل چون می­داند با هزینه و ضرری مواجه نمی­شود، موضوع را بدون هیچ عجله‌ای ادامه خواهد داد.
3/16. اهرم فشاری که فعلاً استفاده شده است، مصوبه‌ی اخیر شورای عالی امنیت ملی است؛ اما همیشه در این حد متوقف نخواهیم ماند؛ و در برهه‌ی بعدی، اگر لازم باشد، از اهرم­های فشار دیگری استفاده خواهیم کرد.
17. دنبال سلاح هسته­ای نیستیم
1/17. با وجود توانایی‌های بالای علمی در زمینه‌ی هسته‌ای، ما مطلقاً به‌دنبال سلاح هسته‌ای نیستیم. زیرا بر مبنای فقهی، دینی و شرعی، سلاح­های کشتار جمعی اعم از هسته‌ای و شیمیایی را حرام می­دانیم.
2/17. ما از لحاظ مبنایی با تولید سلاح کشتار جمعی مخالفیم؛ اما به غنی‌سازی هسته‌ای نیازمندیم. زیرا آن را نیاز آینده‌ی کشور می­دانیم و اگر امروز توانایی‌های خود را در این زمینه افزایش ندهیم، ده سال دیگر باید از صفر شروع کنیم.
18. اتفاق نظر مسئولان کشور بر موضوعِ عدم مذاکره با آمریکا
1/18. خوشبختانه امروز همه­ی مسئولین کشور اعم از مسئولان اجرایی و دیپلماسی و سیاسی بر موضوع عدم مذاکره با آمریکا متفق هستند و مذاکره با آمریکایی‌ها مطلقاً توصیه نمی­شود.
2/18. دولت قبلی آمریکا نیز رفتارش با دولت فعلی تفاوت جوهری نداشت، البته ظاهرش فرق می­کرد؛ اما باطنشان یکی بود.
3/18. جمهوری اسلامی قطعاً فریب ترفند آمریکایی‌ها را در زمینه‌ی مذاکره نخواهد خورد.

 
کد مطلب: 407453